از قديم گفتند:

" گذشت زمان همه چيز رو حل ميكنه،خاك رو سرد ميكنه و زخمها رو التيام ميده"

اما من كه فكر ميكنم فقط زخمهات رو كهنه ميكنه بدون اينكه درمان كنه؛

تيك تيك گذر زمان، ثانيه هاي عمرت رو تك تك  ميبره،

و به پايانت نزديكترت ميكنه.

پس ناگزيري براي مداواي زخمهاي دلت، دنبال يه راه حل ديگه بگردي!

و اما از طرفي گذر زمان :

بهت فرصتها و اتفاقات جديد ميده، يادت ميده صبور باشي و هوشيارانه

 منتظر شكار فرصتهاي درگذر.

 حجابها رو برميداره و جواب خيلي از چراها، ناكامي ها و تلخي هاي چند سال

 قبلت رو ميده. گاهي اين جوابها بُهت زدت ميكنه و ميبيني كه عاشقانه يكي همش

حواسش به تو بوده و تو چقدر نديديش و از گير و گرفتاري هات بهش شاكي بودي و هميشه طلبكار اما اون ....

ميذاره همه چي غبار خاطره بگيره ، فراموش كني و قدرت تحمل درد پيدا كني...

بهت اين قدرت رو ميده كه يه چيزايي رو پشت سرت جا بذاري، و مسافري باشي كه براي ادامه ي ساختن زندگيش سبكتر سفر ميكنه و يكجا نميمونه . چون اينجا (دنياي من و تو) توقف ممنوعه"

و اينه راز به آرامش رسيدنمون بخاطر گذشت زمان

الهي تلخيهاي امروزت شيرينيه فرداهاتو بسازه. (براي من كه شد واسه ي تو ام بشه)