اگه ميشه منو هم با خودتون ببريد.......
سلام دوستاي خوب من
بازم برام كامنت گذاشتند و از توقف ممنوع سوال كردند كه:
فكر ميكني تا كجا ميتوني بري؟از جاده پرپيچ و خم ,با موانع زياد هم رو اگه طي كني و تو سرشار از
خوشي كه تونستي مسير رو تموم كني ,تازه يه دره جلوت ميسازند كه با كله بري توش....اين خيابوني كه من
و تو توش زندگي ميكنيم ,بن بسته!بايد اينقدر بري و برگردي تا سوختت تموم شه! اينه قانون زندگي تو خيابون
ما...حالا تو نميدونم چجوري ميخواي توقف نكني! ولي اگه ميشه منو هم با خودتون ببريد........
در ضمن عشقهاي صورتي ,هميشه اين رنگ نميمونه!!! گاه صورت عشق عوض ميشه....
منم ميخوام همينجا جواب بدم چون فكر ميكنم كه سوال خيلي ها باشه:
بن بست یعنی یه دیوار روبه روی توست.درسته؟پسرشجاع آیا اونقدر شجاع بودی که
از این دیوار بری بالا و متوقف نشی؟از دیواربالا رفتن و تحقیر هر چی که بگه نمیتونی بری
قانون توقف ممنوعی هاست
وقتی از دیوار رد میشم و مست وملنگم از قدرتم میرسم به دره، منم مثل بقیه وایمیستم،
بغض میکنم، اشک میریزم،حرص میخورم،اگه اینجوری نباشم که آدم عادی نیستم.بعد به وسعت
دره و کمیه توانم نگاه میکنم، میشینم، فکر میکنم و انگیزه ی رفتن باعث میشه که انتظارم برای
پیدا کردن یه راه عبور باشه نه انتظار برای پایان سوختم.
ریسک عبور رو میپذیرم شاید رد شم
شاید بمیرم و اون ور دره رو نبینم
اما مهم اینه که میرم و هیچ چیز مانع من نمیشه.
شاید منتظر ساختن پل بمونم شاید خودم پل بزنم
وگاهی هم میشه که پرواز کرد حتی اگر این معجزه ی غیر ممکن باشه.
قانون خیابون ها رو ما آدم ها نوشتیم و قانون شکنی هم متولد شد و در تمام خیابون های دنیا
مردم قوانین رو عوض میکنن و حاکم خیابون میشن، نه خیابون حاکم مردم(تارخ که خوندی انشالا)
عشق میتونه صورتی باشه.گاهی سبز گاهی سرخ و گاهی حتی سیاه و
باز دوباره رنگ بگیره و دوباره صورتی شه.
تو عشقت رو رنگ میکنی من این تغییر رنگ رو بین عشقهای دور و برم دیدم و زمانی عشق تو
خوش رنگه که آدمی رو که جفت خودت کردی ارزش هر نوع فداکاری داشته باشه.ارزش اینوداشته
باشه که بخاطرش از خودت بگذری.تمام کلماتم برای شما حاصل زندگیه 20 و چندسالمه.زیاد زمین
خوردم و زیادتر به زمینم زدند اما دستم و دلم تو مشت خداست واسه همینم همیشه پاشدم چون
خدام یادم داده توقف ممنوع.
برای زندگی شجاع باش. توقف ممنوع چون بن بستي وجود نداره مگر تو ذهن تو