دلم را ورق می زنم

به دنبال نامی گم شده

در اوراق زرد و پراکنده این کتاب قدیمی

به دنبال نامی که من-

من شعرهایم که من هست و من نیست

به دنبال نامی که تو...

توی آشنا-ناشناس تمام غزلها

به دنبال نامی که او...

به دنبال اویی که کو؟

ع وقاف حرف آخر عشق است آنجا که نام کوچک من آغاز میشود