به یاد همه ی روزهای تلخ و شیرین
دلم را ورق می زنم
به دنبال نامی گم شده
در اوراق زرد و پراکنده این کتاب قدیمی
به دنبال نامی که من-
من شعرهایم که من هست و من نیست
به دنبال نامی که تو...
توی آشنا-ناشناس تمام غزلها
به دنبال نامی که او...
به دنبال اویی که کو؟
ع وقاف حرف آخر عشق است آنجا که نام کوچک من آغاز میشود
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم شهریور ۱۳۸۹ ساعت 21:54 توسط مریم و نسیم
|